BİSMİLLÂHİRRAHMÂNİRRAHÎM.ESTAĞFİRULLÂH EL AZÎM.LÂ İLÂHE İLLALLAH.ALLAHLÂ İLÂHE İLLÂ ENTE, SÜBHÂNEKE İNNÎ KUNTU MİNE’Z-ZÂLİMÎN.BİSMİLLÂHİRRAHMÂNİRRAHÎM.ESTAĞFİRULLÂH EL AZÎM.LÂ İLÂHE İLLALLAH.ALLAHLÂ İLÂHE İLLÂ ENTE, SÜBHÂNEKE İNNÎ KUNTU MİNE’Z-ZÂLİMÎN.

Hakka Vuslat

Günün Konusu: Yolculuk Adabı, Can Emaneti ve Sabır
Bismillâhirrahmânirrahîm Allâhümme salli alâ seyyidinâ Muhammed’in, ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.
GÜNLÜK MANEVİ VİRD: VUSLAT KAPISI
يَا حَفِيظُ
“Yâ Hafîz”
(Ey kullarını her türlü kaza, bela ve musibetten muhafaza eden, koruyan Allah’ım!)
0
Günlük Hedef: Kalbi Acele ve Öfkeden Temizlemek İçin (100+)
Gönül Rehberi: Bizim Yunus
“Bu yol uzaktır, menzili çoktur” diyen Bizim Yunus, yeryüzündeki fiziksel yolculuklarımız ile ahirete (vuslata) olan manevi yolculuğumuzu aynı çerçevede görür. Trafikte gösterdiğimiz sabır, yayalara ve diğer sürücülere duyduğumuz saygı, aslında kul hakkına gösterdiğimiz riayettir. Allah’u Teala’nın bize emaneti olan bu bedeni korumak ve yollarda acelecilikten, kibirden temizlenmiş bir vakarla hareket etmek, gerçek dervişliğin en büyük imtihanlarındandır.
KUR’AN-I KERİM’DE CAN GÜVENLİĞİ VE YOL ADABI (5 AYET-İ KERİME)
Emaneti Koruyanlar
وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَأَحْسِنُوا ۛ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ Okunuşu: Ve lâ tülkû bi-eydîküm ilet-tehlüketi ve ahsinû; innallâhe yuhibbül-muhsinîn. 1. “…Nefsinizi dikkatsizlikten temizleyerek kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye (ve helaka) atmayın. İyilik edin, şüphesiz Allah’u Teala iyilik edenleri sever.” (Bakara Sûre-i Şerif’i, 195)
وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ Okunuşu: Vaksıd fî meşyike vağdud min savtik. 2. “Yürüyüşünde (ve yolculuğunda acele etmeyip) mutedil (ölçülü ve dengeli) ol, sesini de alçalt…” (Lokmân Sûre-i Şerif’i, 19)
وَعِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا Okunuşu: Ve ıbâdür-rahmânillezîne yemşûne alel-ardı hevnâ, ve izâ hâtabehümül-câhilûne kâlû selâmâ. 3. “Rahman’ın o has kulları yeryüzünde (yollarda) vakar ve tevazu ile yürürler. Kendini bilmezler onlara laf attığında (trafikte sataştığında) ‘Selam’ der geçerler.” (Furkân Sûre-i Şerif’i, 63)
وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا Okunuşu: Ve men ahyâhâ fe-keennemâ ahyân-nâse cemîâ. 4. “…Kim bir canı kurtarırsa (veya tedbir alarak bir kazayı önlerse) bütün insanların hayatını kurtarmış gibi olur.” (Mâide Sûre-i Şerif’i, 32)
وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا Okunuşu: Ve lâ temşi fil-ardı merahâ; inneke len tahrikal-arda ve len teblüğal-cibâle tûlâ. 5. “Yeryüzünde böbürlenerek (kibirle, başkalarının hakkını gasp ederek) yürüme. Çünkü sen ne yeri yarabilirsin, ne de boyca dağlara ulaşabilirsin.” (İsrâ Sûre-i Şerif’i, 37)
HADİS-İ ŞERİFLERDEN 5 İNCİ
Peygamberimiz efendimiz (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in Müjdeleri
1. ACELE VE TEDBİR “Acele etmek şeytandandır, teenni (dikkatli, sabırlı ve tedbirli hareket etmek) ise Allah’u Teala’dandır.”
[Tirmizî, Birr, 66]
2. YOLUN HAKKINI VERMEK “Peygamberimiz efendimiz ‘Yolların hakkını verin’ buyurunca sahabeler, ‘Yolun hakkı nedir?’ diye sordular. Efendimiz: ‘Gözü haramdan sakınmak, yoldan eziyet veren şeyleri kaldırmak, selamı almak ve iyiliği emretmektir’ buyurdu.”
[Buhârî, Mezâlim, 22]
3. GERÇEK MÜSLÜMANIN TARİFİ “Hakiki Müslüman, elinden ve dilinden diğer Müslümanların güvende olduğu kimsedir (trafikte başkalarının canını tehlikeye atmaz).”
[Buhârî, Îmân, 4]
4. EV (VEYA YOLA) ÇIKARKEN DUA “Bir kimse evinden (veya yola) çıkarken ‘Bismillâhi tevekkeltü alallâh, lâ havle velâ kuvvete illâ billâh’ derse, ona ‘Korundun ve doğru yola iletildin’ denilir.”
[Ebû Dâvûd, Edeb, 103]
5. SADAKA VE İYİLİK “Yoldan insanlara eziyet veren bir şeyi (veya kaza riskini) kaldırman, senin için bir sadakadır ve günahlarını temizlemeye vesiledir.”
[Müslim, Zekât, 56]
BU YOL UZAKTIR MENZİLİ ÇOKTUR
Bu yol uzaktır, menzili çoktur,
Geçidi yoktur, derin sular var.

Düştüm bu yola, yürürem yane,
Ermek dilerem o ulu şâha.

Gâhî çıkaram gökyüzüne ben,
Gâhî inerem tahtes-serâya.

Kimsenin hakkı kimsede kalmaz,
Ettiği işten her kimse sormaz.

Yunus sen tek dur, Hak yola yüz sür,
Görmeyen gözsüz, dilsiz sağır var.
– Bizim Yunus
GÖNÜL SULTANLARINDAN SÖZLER
Hikmet Pınarları
“Yol sarp ve çetindir. Menzile (vuslata) varmak isteyen, aceleyle şeytanın tuzağına düşmemeli, kalbini sabırla temizleyip ağır ağır yürümelidir.”
– Hz. Mevlânâ
“Kul hakkı ateşten bir gömlektir. Yolda giderken kimseyi incitme, kimsenin hakkını gasp etme ki, ahirette yüzün ak olsun.”
– Bizim Yunus
“Bizim yolumuzda yürüyüş ‘Nazar ber Kadem’ (gözler ayak ucunda) olmalıdır. Dikkat ve edep, kazaları defeden manevi bir kalkandır.”
– Şah-ı Nakşibend (k.s)
“Beden sana Allah’u Teala’dan verilmiş mukaddes bir emanettir. Onu tehlikeye atmak, emanete hıyanet etmektir.”
– İmam Gazâlî
“Öfke ve acelecilik, aklın katili ve kalbin kiridir. Yolda sabreden, evine ve sevdiklerine (vuslata) selametle kavuşur.”
– Abdülkadir Geylânî
Şiirin Bize Ne Öğrettiği
(Hakka Vuslat yolunda kalbimize düşen hisseler)
  • Bizim Yunus, yolların uzak, tehlikeli ve menzillerin derin olduğunu hatırlatarak; hem manevi hem de maddi yolculuklarda yüksek bir tedbire ve uyanıklığa ihtiyaç olduğunu öğretir.
  • Trafikte ve yollarda acelecilik şeytandandır. İnsan nefsini bu öfkeden temizlemedikçe, elindeki direksiyon bir hizmet aracı değil, cinayet silahı olabilir.
  • Hak yola giden kişi “tek durmalı” (sakin ve edepli olmalıdır). Çünkü yollarda; görmeyen, bilmeyen veya dikkatsiz olan (gözsüz sağır) binlerce insan vardır. Önemli olan onlara da tahammül etmektir.
  • “Kimsenin hakkı kimsede kalmaz”; trafikte başkasının yolunu kesmek, hakkını gasp etmek, ölüme veya yaralanmaya sebep olmak en ağır kul haklarından biridir.
  • Canımız, bize Allah’u Teala’nın emanetidir. Onu bilerek tehlikeye atmak yasaklanmıştır. Kurallara uymak, asıl Yaratıcı’nın koyduğu “tedbir” emrine uymaktır.
Bizi Kaza ve Belalardan Muhafaza Eyle!
بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
Okunuşu: Bismillâhillezî lâ yedurru measmihî şey’ün fil-ardı velâ fis-semâi ve hüves-semîul alîm.
“İsmi sayesinde yerde ve gökte hiçbir şeyin zarar veremeyeceği Allah’ın adıyla (yola çıkıyorum). O hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir. Allah’ım! Bizi görünür görünmez kazalardan koru, kalplerimizi acele ve öfkeden temizle. Bizleri sevdiklerimize selametle kavuştur.”

Âmin, Yâ Rabbel Âlemin.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Menu
Sahabiler