Tövbe ve İstiğfar
Kulun İtirafı, İlahi Mağfiret ve Kalbin Temizlenmesi
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Allâhümme salli alâ seyyidinâ Muhammed’in, ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.
EN BÜYÜK MAĞFİRET ANAHTARI: İSTİĞFAR
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظِيمَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ
“Estağfirullâhel-Azîm ve etûbü ileyh”
(Azamet sahibi olan, her şeyi hakkıyla bilen yüce Allah’u Teala‘dan bağışlanma dilerim ve kalbimi bütün günah kirlerinden temizleyerek O’na yönelirim.)
0
Günlük Hedef: Kalbi Günah Paslarından Temizlemek İçin (100+)
“Rabbinizden bağışlanma dileyin (istiğfar edin); çünkü O, çok bağışlayıcıdır.”
[Kaynak: Nûh Sûre-i Şerif’i]:[10]
[Kaynak: Nûh Sûre-i Şerif’i]:[10]
Tövbe ve istiğfar, kulun acziyetini itiraf ederek rahmet kapısını çalması, işlediği günahların ruhunda bıraktığı zifiri karanlığı gözyaşlarıyla yıkayıp kalbini manen temizlemesidir. İnsan zayıf yaratılmıştır; fani dünyaya dalar, nefse kapılır ve hata eder. Lakin kâmil bir mümin, günahında ısrar etmeyen, günahının hemen ardından büyük bir pişmanlıkla “Estağfirullah el-Azîm” sığınağına sığınan kimsedir. İstiğfar, sadece dilin bir alışkanlığı değil; kalbin sızlaması, aklın hatayı idrak etmesi ve bedenin bir daha o günaha dönmemeye azmetmesidir. Allah’u Teala, samimi bir istiğfarla kapısına gelen kulunun günah defterini bembeyaz eyler; rızkını bereketlendirir, ömrüne nur bahşeder.
KUR’AN-I KERİM’DE TÖVBE VE İSTİĞFAR EMRİ
İlahi Mağfiretin Muazzam Müjdeleri
قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَتُوا مِنْ رَحْمَتِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
Okunuşu: Kul yâ ıbâdiyellezîne esrefû alâ enfusihim lâ taknetû min rahmetillâh; innallâhe yağfiruz-zünûbe cemîâ; innehû hüvel-ğafûrur-rahîm.
1. “De ki: Ey kendilerine kötülük edip nefislerinde aşırı giden kullarım! Allah’u Teala‘nın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Şüphesiz Allah’u Teala bütün günahları bağışlar. Çünkü O, çok bağışlayandır, çok merhamet edicidir.”
[Kaynak: Zümer Sûre-i Şerif’i]:[53]
وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا
Okunuşu: Ve men ya’mel sûen ev yazlim nefsehû sümme yestağfirillâhe yecidillâhe ğafûran rahîmâ.
2. “Kim bir kötülük yapar veya nefsine zulmeder de sonra Allah’u Teala‘dan mağfiret (bağışlanma) dilerse, Allah’u Teala‘yı çok bağışlayıcı ve çok merhamet edici olarak bulacaktır.”
[Kaynak: Nisâ Sûre-i Şerif’i]:[110]
وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتَاعًا حَسَنًا إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى وَيُؤْتِ فَدَلِ كُلِّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ
Okunuşu: Ve enisteğfirû rabbeküm sümme tûbû ileyhi yümetti’küm metâan hasenen ilâ ecelin müsemmen ve yü’ti külle zî fadlin fadleh.
3. “Ve Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra O’na tövbe edin ki, belirlenmiş bir süreye kadar sizi güzelce geçindirsin ve her fazilet sahibine layık olduğu mükafatı versin…”
[Kaynak: Hûd Sûre-i Şerif’i]:[3]
HADİS-İ ŞERİFLERDEN İSTİĞFAR NURUNUN 5 İNCİSİ
Kâinatın Efendisi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in Müjdeleri ve Reçeteleri
1. HİÇ GÜNAH İŞLEMEMİŞ GİBİ TEMİZLENMEK
“Günahından tam manasıyla tövbe eden (ve istiğfara sımsıkı sarılan) kimse, o günahı hiç işlememiş (kalbini kirden tamamen temizlemiş) gibidir.”
[Kaynak: İbn Mâce, Zühd]:[30]
2. EFENDİMİZİN GÜNLÜK İSTİĞFARI
“Vallahi ben günde yetmiş defadan fazla (başka bir rivayette yüz defa) Allah’u Teala‘ya tövbe ve istiğfar ediyorum.” (Geçmiş ve gelecek günahları bağışlandığı halde bizlere örnek olmak için istiğfar ederdi).
[Kaynak: Buhârî, Daavât]:[3]
3. HER SIKINTIDAN BİR ÇIKIŞ KAPISI
“Kim istiğfara devam ederse, Allah’u Teala ona her darlıktan bir çıkış kapısı açar, her kederini ferahlığa dönüştürür ve onu hiç ummadığı yerden rızıklandırır.”
[Kaynak: Ebû Dâvûd, Vitir]:[26]
4. KALBİN CİLALANMASI
“Kul bir günah işlediği zaman kalbinde siyah bir nokta oluşur. Eğer o günahtan el çeker, istiğfar eder ve tövbe ederse, kalbi cilalanır (o kirden tamamen temizlenir)…”
[Kaynak: Tirmizî, Tefsîru’l-Kur’ân]:[83]
5. AMEL DEFTERİNİN MÜJDESİ
“Kıyamet günü amel defterinde çokça istiğfar (Estağfirullah) bulan kimseye müjdeler olsun!”
[Kaynak: İbn Mâce, Edeb]:[57]
GÖNÜL SULTANLARINDAN (5 HİKMET KELAMI)
Hikmet Pınarları
“Tövbe bineği, kırık kalpli aşıkları Hak kapısına uçuran en nurlu kanattır. ‘Estağfirullah’ derken kalbin sızlamıyorsa, dilin sadece bir yaprak gibi sallanıyor demektir. Gözyaşı dök ki kalbin temizlensin.”
– Hz. Mevlânâ
“Bizim yolumuzun başı da sonu da istiğfardır. Kul her nefeste hata edebilir, her nefeste gaflete düşebilir. Bu sebeple her nefesten sonra kalbi istiğfar cilasıyla temizlemek salikin en büyük vazifesidir.”
– Şah-ı Nakşibend (k.s)
Bizim Yunus der ki: “Tevbe edelim günaha / Gidelim doğru Allah’a.” Günahın kiri kalbini tamamen karartmadan evvel, istiğfar çeşmesinde yıkanıp pür-nur olmaya bak.
– Bizim Yunus
“Günah işledikten sonra istiğfar etmemek, zehirli bir oku bedende bırakıp yaranın iyi olmasını beklemek gibidir. Tövbe o oku çekip çıkarmak, istiğfar ise yarayı ilahi rahmet merhemiyle manen temizlemektir.”
– İmam Gazâlî
“Ey oğul! ‘Estağfirullah’ lafzını dudaklarına vird eyle. Lakin bunu söylerken kalbindeki kibir putunu, haset ve yalan lekesini de söküp atmaya azmet. İhlasla yapılmayan istiğfar, Hak katında bir feryat sayılmaz.”
– Abdülkadir Geylânî
Nefis Muhasebesi: Tövbe ve İstiğfar Aynası
(İstiğfarımızın ne kadar samimi olduğunu tartmak için soralım)
- Günde yüzlerce kez dilimle “Estağfirullah” derken; kalbimi gıybetten, kul hakkından ve dünya hırsından manen temizlemek için fiili bir gayret gösteriyor muyum?
- İşlediğim küçük günahları önemsemeyip geçiştiriyor muyum; yoksa her hatanın kalbimde siyah bir leke bıraktığını idrak ederek derhal tövbeye sarılıyor muyum?
- Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) günahsız olduğu halde günde yüz defa istiğfar ederken; ben günahlarımla Hak kapısında boynumu bükmekten neden geri duruyorum?
- Tövbe ettikten sonra aynı günaha gizli bir arzuyla tekrar dönüyorsam; bu benim tövbemin nasuh (samimi) olmadığının, kalbimin kirden arınmadığının bir nişanesi değil midir?
- Zümer Suresi’nde “Rahmetimden ümit kesmeyin” müjdesi dururken; günahlarımın büyüklüğünü düşünüp rehavete veya ümitsizliğe kapılarak şeytanın tuzağına mı düşüyorum?
“Günahından Tövbe Eden, Hiç Günah İşlememiş Gibidir…”
“Ey Allah’ım! Sen benim Rabbimsin. Senden başka ilah yoktur. Beni Sen yarattın ve ben Senin kulunum. Gücüm yettiğince Sana verdiğim söz ve vaad üzereyim. İşlediğim kusurların şerrinden Sana sığınırım. Bana ihsan ettiğin nimetleri itiraf eder, günahımı da kabul ederim. Beni bağışla! Çünkü günahları Senden başkası bağışlayamaz.”
[Kaynak: Buhârî, Daavât]:[2] / Kâinatın Efendisi’nin (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ‘Kim bu duayı inanarak sabahleyin okur da o gün akşama çıkmadan ölürse cennetliktir; kim de geceleyin okur da sabaha çıkmadan ölürse o da cennetliktir’ buyurarak müjdelediği, istiğfarların efendisi olan o sarsılmaz tevhid ve af sığınağı.
Âmin, Yâ Rabbel Âlemin.
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ لَذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ
Okunuşu: Allâhümme ente rabbî lâ ilâhe illâ ente halaktenî ve ene abdüke ve ene alâ ahdike ve va’dike mesteta’tü. Eûzü bike min şerri mâ sana’tü ebûü leke bi-ni’metike aleyye ve ebûü bi-zenbî fağfirlî fe-innehû lâ yağfiruz-zünûbe illâ ente.
“Ey Allah’ım! Sen benim Rabbimsin. Senden başka ilah yoktur. Beni Sen yarattın ve ben Senin kulunum. Gücüm yettiğince Sana verdiğim söz ve vaad üzereyim. İşlediğim kusurların şerrinden Sana sığınırım. Bana ihsan ettiğin nimetleri itiraf eder, günahımı da kabul ederim. Beni bağışla! Çünkü günahları Senden başkası bağışlayamaz.”
[Kaynak: Buhârî, Daavât]:[2] / Kâinatın Efendisi’nin (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ‘Kim bu duayı inanarak sabahleyin okur da o gün akşama çıkmadan ölürse cennetliktir; kim de geceleyin okur da sabaha çıkmadan ölürse o da cennetliktir’ buyurarak müjdelediği, istiğfarların efendisi olan o sarsılmaz tevhid ve af sığınağı.
Âmin, Yâ Rabbel Âlemin.
