Müezzinlerin Piri

Bilal (r.a.), Habeşistanlı bir köleydi. İslam’ın ilk günlerinde Müslüman oldu. Sahibi Ümeyye bin Halef, onu kızgın kumlara yatırır, üzerine ağır taşlar koyar ve “Muhammed’i inkar et, Lat ve Uzza’ya tap” derdi. Bilal ise o dayanılmaz acılar içinde sadece “Ehad, Ehad” (Allah birdir, Allah birdir) derdi.

Hayatından Kıssalar

Hz. Ebu Bekir onu satın alıp azat etti. Peygamberimiz (s.a.v.) ona müezzinlik görevini verdi. Sesi çok güzel ve yanıktı. Sabah ezanında “Es-salatü hayrun mine’n-nevm” (Namaz uykudan hayırlıdır) ibaresini ekleyen odur. Peygamberimizin vefatından sonra “Eşhedü enne Muhammeden Resulullah” derken boğazı düğümlenir, ezanı tamamlayamazdı. Bu yüzden Medine’den ayrılıp Şam’a yerleşti.