Ey dertli gönüllerin şifasını Habibinin sevgisinde gizleyen Rabbimiz! Şaban ayının on ikinci gününde, ruhumuzun yaralarını saracak, bizi düştüğümüz yerden kaldıracak o Manevi Tabib’in kapısına, şefkat ocağına geldik. Biz hastayız, O şifadır; biz aciziz, O devadır.

Ey izzet ve şeref sahibi, müminlere çok düşkün ve ağırına giden şeylerden incinen “EL-AZÎZ!” (s.a.v.)
Ey ümmetinin üzerine titreyen, onların hidayetini şiddetle arzulayan “EL-HARÎS!” (s.a.v.)

Ayet-i kerimede Rabbimiz buyurdu ki: “Size içinizden öyle bir peygamber geldi ki, sıkıntıya düşmeniz ona çok ağır gelir. O, size çok düşkündür.”

Bizim günahımız Seni üzer, bizim derdimiz Seni yakar. Bizi, Senin bu eşsiz şefkatine layık olmayan, Seni üzen hallerden temizle.

Ey manevi hastalıkların, kararmış gönüllerin doktoru “TABÎBU’L-KULÛB!” (s.a.v.)
Ey Allah’ın dini için yardım eden ve ümmetine yardım elini uzatan “EN-NÂSIR!” (s.a.v.)

Dünya hevesleriyle kalbimiz hastalandı, ruhumuz daraldı. Reçete Sende, ilaç Sendedir. Bizim Yunus, Senin o dertlere derman oluşunu ve tabipliğini ne güzel dile getirmiş: Ve yine der ki: “Aşıklara tabib sensin, dertlilere derman sensin.”

Ya Rabbi! Bu mübarek günde, “Tabîbu’l-Kulûb” isminin hürmetine kalbimizdeki kin, haset ve gaflet hastalıklarına şifa ver. Bizi manen sıhhate kavuştur.

“Harîs” isminin bereketiyle, Efendimiz’in (s.a.v.) üzerimize titreyen o şefkat nazarına bizi muhatap eyle. Bizi yardımsız, bizi çaresiz bırakma!