KUR’AN-I KERİM TİLAVETİ
NECM SURESİ: MİRAÇ VE İNSANIN EMEĞİ
Bismillahirrahmânirrahîm.
Allahümme salli alâ seyyidina Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.
O HEVASINDAN KONUŞMAZ
وَالنَّجْمِ اِذَا هَوٰىۙ (1) مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوٰىۚ (2) وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوٰىۜ (3) اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُوحٰىۙ (4)
“Ven necmi izâ hevâ. Mâ dalle sâhıbukum ve mâ gavâ. Ve mâ yentıku anil hevâ. İn huve illâ vahyun yûhâ.”
“Battığı zaman yıldıza andolsun ki; arkadaşınız (Muhammed) sapmadı ve batıla inanmadı. O, arzu ve hevesine göre konuşmaz. O (bildirdikleri), kendisine vahyolunan vahiyden başka bir şey değildir.”
Açıklama: Allah, Resûlü’nün (s.a.v) sözlerinin kendi uydurması olmadığını, bizzat ilahi vahiy olduğunu yıldıza yemin ederek tasdik etmiştir.
(Necm Suresi, 1-4)
MİRAÇ: EN YAKIN MESAFE
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰىۙ (8) فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ (9)
“Summe denâ fe tedellâ. Fe kâne kâbe kavseyni ev ednâ.”
“Sonra (Cebrail veya Allah’ın rahmeti ona) yaklaştı ve sarktı. Öyle ki, (ikisinin arası) iki yay boyu kadar, hatta daha da yakın oldu.”
Açıklama: Miraç gecesinde yaşanan o muazzam vuslatı, “Kaabe kavseyni” (iki yay mesafesi) tabiriyle, yani kulun Rabbiyle arasındaki bütün perdelerin kalkmasıyla ifade etmiştir.
(Necm Suresi, 8-9)
وَلَقَدْ رَاٰهُ نَزْلَةً اُخْرٰىۙ (13) عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهٰى (14)
“Ve lekad raâhu nezleten uhrâ. İnde sidretil muntehâ.”
“Andolsun ki o, onu (Cebrail’i) bir başka inişinde daha görmüştü. Sidretü’l-Müntehâ’nın (Yaratılmışların ilminin son noktası olan sınır ağacının) yanında.”
(Necm Suresi, 13-14)
EN BÜYÜK ADALET: EMEK
وَاَنْ لَيْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰىۙ (39) وَaَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرٰىۖ (40)
“Ve en leyse lil insâni illâ mâ seâ. Ve enne sa’yehu sevfe yurâ.”
“Şüphesiz insan için ancak çalıştığının karşılığı vardır. Ve elbette onun çalışması ileride (kıyamet gününde) görülecektir.”
Açıklama: Kur’an’ın çalışma felsefesinin temelidir. Emek vermeden, bedel ödemeden ne dünyada ne de ahirette başarı vardır.
(Necm Suresi, 39-40)
HER ŞEYİN SAHİBİ ALLAH’TIR
وَاَنَّ اِلٰى رَبِّكَ الْمُنْتَهٰىۙ (42) وَaَنَّهُ هُوَ اَضْحَكَ وَaَبْكٰىۙ (43) وَaَنَّهُ هُوَ اَمَاتَ وَaَحْيَاۙ (44)
“Ve enne ilâ rabbikel muntehâ. Ve ennehu huve adhake ve ebkâ. Ve ennehu huve emâte ve ahyâ.”
“Şüphesiz en son varış Rabbinedir. Doğrusu güldüren de ağlatan da O’dur. Doğrusu öldüren de dirilten de O’dur.”
Açıklama: Hayatın bütün duygu geçişleri, sevinçlerimiz ve hüzünlerimiz Allah’ın kudret elindedir.
(Necm Suresi, 42-44)
SECDE EMRİ
فَاسْجُدُوا لِلّٰهِ وَاعْبُدُوا ۩
“Fescudû lillâhi va’budû.”
“Artık Allah’a secde edin ve (yalnızca O’na) kulluk edin!”
Dikkat – Tilavet Secdesi: Bu ayet okunduğunda secde etmek vaciptir.
Nasıl Yapılır?
Niyet edilir (“Niyet ettim Allah rızası için tilavet secdesine”), eller kaldırılmadan “Allahu Ekber” denilip secdeye gidilir. Secdede 3 kere “Sübhâne Rabbiyel-a’lâ” denir. “Allahu Ekber” diyerek ayağa kalkılır.
(Necm Suresi, 62)
Nasıl Yapılır?
Niyet edilir (“Niyet ettim Allah rızası için tilavet secdesine”), eller kaldırılmadan “Allahu Ekber” denilip secdeye gidilir. Secdede 3 kere “Sübhâne Rabbiyel-a’lâ” denir. “Allahu Ekber” diyerek ayağa kalkılır.
❞
Necm Suresi; Peygamber Efendimiz’in (s.a.v) hakikatini mühürler. Miraç mucizesiyle inananlara ufuk açarken, insanın sadece emeğinin karşılığını alacağını hatırlatır.
🌹 Sallallahu Aleyhi ve Sellem 🌹
Abdullah bin Abbas (r.a) anlatıyor: “Peygamberimiz (s.a.v) Mekke’de Necm Suresi’ni okudu ve sonunda secde etti. O’nunla birlikte Müslümanlar ve oradakiler de secde ettiler.”
(Buhârî, Sücûdü’l-Kur’an, 4)
Tilavet Secdesi Duası:
“Sübhâne Rabbiyel A’lâ” (3 defa)
Kalkarken: “Semi’nâ ve eta’nâ gufrâneke Rabbenâ ve ileykel masîr.”
Âmin, Yâ Gafûr.
“Sübhâne Rabbiyel A’lâ” (3 defa)
Kalkarken: “Semi’nâ ve eta’nâ gufrâneke Rabbenâ ve ileykel masîr.”
Âmin, Yâ Gafûr.
Amin🤲🏻🌾🌼🍂