Meleklerin Sevabını Yazmaya Güç Yetiremediği Tesbihat
Hazreti Abdullah İbn Ömer (r.a.) Rivayetiyle
Bismillahirrahmânirrahîm.
Allahümme salli alâ seyyidina Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.
Abdullah bin Ömer (r.a.)’den rivayet edildiğine göre, Resûlullah (s.a.v.) Efendimiz, bir kulun yaptığı tesbihat karşısında meleklerin yaşadığı acziyeti ve Allah’ın o kuluna verdiği müjdeyi şöyle haber vermiştir:
Hadis-i Şerif
Mümin bir kul bu duayı edince; Melekler, Allah-u Teâlâ’ya (C.C.) şöyle derler:
“Ey Rabbimiz! Senin kulun öyle bir şey söyledi ki, onu (sevabını/büyüklüğünü) nasıl yazacağımızı bilemiyoruz.”
Bunun üzerine Allah-u Teâlâ (C.C.) şöyle buyurur:
“O sözü, kulumun dediği gibi yazın. Tâ ki Bana kavuştuğunda, onunla kendisini Ben mükafatlandırayım.”
“Ey Rabbimiz! Senin kulun öyle bir şey söyledi ki, onu (sevabını/büyüklüğünü) nasıl yazacağımızı bilemiyoruz.”
Bunun üzerine Allah-u Teâlâ (C.C.) şöyle buyurur:
“O sözü, kulumun dediği gibi yazın. Tâ ki Bana kavuştuğunda, onunla kendisini Ben mükafatlandırayım.”
Tesbihatın Arapçası ve Okunuşu
يَا رَبِّ لَكَ الْحَمْدُ كَمَا يَنْبَغِي لِجَلَالِ وَجْهِكَ وَلِعَظِيمِ سُلْطَانِكَ
Türkçe Okunuşu:
“Yâ Rabbî! Lekel-hamdü kemâ yenbağî li-celâli vechike ve li-azîmi sultânik.”
Türkçe Okunuşu:
“Yâ Rabbî! Lekel-hamdü kemâ yenbağî li-celâli vechike ve li-azîmi sultânik.”
Anlamı
“Ey Rabbim! Zâtının (Vechinin) Celâline ve Saltanatının büyüklüğüne yakışır şekilde Sana hamdolsun.”
Kaynak: İbn Mâce, Edeb, 56; Ahmed b. Hanbel, Müsned, II, 58.
Rabbim hamdimizi dergâhında
en güzel şekilde kabul eylesin.
Âmin!
en güzel şekilde kabul eylesin.
Âmin!
