Mühim olan sadece kan akıtmak veya et yemek değil, Allah’u Teâlâ‘nın rızâsını kazanmak için kan akıtmaktır. O’na ulaşan sizin O’na itaat ve teslimiyetinizdeki, emirlerini yerine getirmenizdeki takvânızdır. Zira ameller ancak takvâ ve ihlâs ölçüleriyle makbuldür. Kurban kesenler ancak niyet, ihlâs ve takvânın şartlarına riâyet ederek Rabb’lerini râzı edebilirler.

“Sizi hidayete erdirdiği için Allah’u Teâlâ’yı tekbir edesiniz diye, O bunları size musahhar kıldı.” (Hacc: 37)
Onları buyruk altına almanın yolunu öğretip sebeplerini bahşeden ve kendisine yaklaşmanın yollarını gösteren Allah’u Teâlâ‘nın nimetlerinin büyüklüğünü ve kudretinin yüceliğini tanıyıp, ulûhiyetini ve vahdaniyetini tekbir ile ilân edesiniz.

“İhsan edenleri müjdele!” (Hacc: 37)
Onların bu amelleri Allah’u Teâlâ katında makbul olup, kendileri bu yüzden ilâhi lütuflara nâil olacaklardır.

Hemen bütün semavî dinlerde kurban kesmek, insanı Allah’u Teâlâ‘ya yaklaştıran ve ulaştıran bir ibadet sayılmıştır. Kur’an-ı kerim’de Âdem Aleyhisselâm’ın oğullarının kurban kesmelerinden bahsedilmektedir. Bir Âyeti kerime’de :
“Biz her ümmet için kurban kesmeyi meşru kıldık.” buyuruyor. (Hacc: 34)

Kurban malla yapılan bir fedâkârlıktır. Bir müslüman kurban kesmekle, can da dahil olmak üzere bütün her şeyini Allah’u Teâlâ yolunda fedâ etmeye hazır olduğunu göstermiş olmaktadır. Diğer taraftan kurban, nefsanî arzuları kesip atmanın, böylelikle kalbin manen temizlenmesinin de bir işaretidir. O kana bedel olarak, gelecek bir çok felâketler, ibtilâlar, akacak kanlar önlendiği gibi, en mühimi de Allah’u Teâlâ‘nın emri şerif’inin yerine getirilmiş olmasıdır. Rızâ-i Bâri’ye vesiledir.