Hz. Musa (a.s.) ile Hızır (a.s.) buluştular. Hz. Musa, “Sana öğretilen ilimden bana da öğretir misin?” diye sorunca Hızır (a.s.) dedi ki:
“Sen benimle beraberliğe sabredemezsin. İçyüzünü (hakikatini) bilmediğin bir şeye nasıl sabredeceksin?”

Hz. Musa, “İnşallah beni sabredenlerden bulacaksın” deyince Hızır (a.s.) tek bir şart koştu:
“Ben sana sırrını açıklamadıkça, yaptığım hiçbir şey hakkında bana soru sorma.”

Yoksul insanların işlettiği bir gemiye bindiler. Hızır (a.s.), durup dururken geminin tahtalarından birini söküp gemiyi deldi.

Hz. Musa dayanamadı: “İçindekileri boğmak için mi gemiyi deldin? Vallahi çok korkunç bir iş yaptın!”
Hızır (a.s.) hatırlattı: “Ben sana, benimle beraberliğe sabredemezsin demedim mi?”

Yola devam ettiler. Bir erkek çocuğuna rastladılar ve Hızır (a.s.) o çocuğu öldürdü.

Hz. Musa dehşete düştü: “Masum bir canı, bir cana karşılık olmaksızın mı öldürdün? Gerçekten çok fena bir şey yaptın!”
Hızır (a.s.) tekrar uyardı: “Sana demedim mi, benimle beraberliğe sabredemezsin?”

Bir şehre geldiler, halkından yiyecek istediler ama kimse misafir etmedi. Orada yıkılmak üzere olan bir duvar gören Hızır (a.s.), duvarı eliyle düzeltti.

Hz. Musa sordu: “İsteseydin buna karşılık bir ücret alırdın (bize yemek bile vermediler).”
Hızır (a.s.) dedi ki: “İşte bu, seninle benim aramın ayrılmasıdır. Şimdi sana sabredemediğin olayların içyüzünü haber vereceğim.”

“Cüz’e (parçaya) bakıp hüküm verme, bütüne bak. Allah’ın işinde acele etme. Gemi delindi diye üzülme, o delik seni korsandan (kraldan) kurtarır. Çocuk öldü diye feryat etme, o ölüm aileyi küfürden korur. Duvar yıkılmadı diye kızma, o duvar hazineyi saklar. Zahire aldanma, batına (hakikate) talip ol.”