Günün Manevi Azığı
İslam’ın Öncüleri (Abdurrahman bin Avf)
Bismillahirrahmânirrahîm.
Allahümme salli alâ seyyidina Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.
Rahmân ve Rahîm olan Allah’u Teala’nın adıyla. Zenginliğini İslam yolunda infak etmekten asla çekinmeyen, ticaretteki eşsiz dehasına rağmen kalbini dünya malının esaretinden uzak tutan, cennetle müjdelenen şanlı sahabi Abdurrahman bin Avf Radıyallahu Anh’ın eşsiz cömertliğiyle uyanan bir sabaha Bismillah…
Günün Ayet-i Kerimesi
“Mallarını Allah’u Teala yolunda harcayanların durumu, her başağında yüz tane olmak üzere yedi başak veren bir tanenin durumu gibidir. Allah’u Teala dilediğine kat kat verir…”
[Bakara Suresi, 261. Ayet.]
[Bakara Suresi, 261. Ayet.]
Günün Hadis-i Şerifi
Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem onu ticaretinde şu mübarek duasıyla övmüştür:
“Allah’u Teala’nın sana verdiği malı O’nun yolunda harca ki, Allah’u Teala da sana daha çok bereket versin.”
[Buhari, Büyû’, 1.]
“Allah’u Teala’nın sana verdiği malı O’nun yolunda harca ki, Allah’u Teala da sana daha çok bereket versin.”
[Buhari, Büyû’, 1.]
Malın Hakiki Sahibi ve Zühd
Abdurrahman bin Avf Radıyallahu Anh, Mekke’nin en zengin tüccarlarındandı. Medine’ye hicret ettiğinde tüm servetini Mekke’de bırakmış, sıfırdan başlayarak Medine çarşısında yine büyük bir servet kazanmıştı. Fakat o, bu servetin esiri olmadı; onu sadece bir emanet olarak gördü.
O, kalbini dünya malının kibrinden ve cimrilikten büsbütün temizlenmiş bir vaziyette muhafaza etti. Biliyordu ki mal, yığıldığında değil, ancak Allah’u Teala yolunda harcandığında hakiki değerini bulur ve ebedi bir sermayeye dönüşür.
Abdurrahman bin Avf’ın Kıssası
1. BANA ÇARŞININ YOLUNU GÖSTER: Medine’ye hicret ettiğinde, Ensar’dan Sa’d bin Rebi ile kardeş ilan edildi. Sa’d ona malının yarısını teklif ettiğinde, o büyük bir iffet ve tevekkülle: “Allah’u Teala malına ve ailene bereket versin. Sen bana sadece çarşının yolunu göster” dedi ve kendi el emeğiyle kazanmayı seçti.
2. TİCARETTEKİ BEREKET: Çarşıda ticarete başladı. O kadar bereketli ve helal bir ticareti vardı ki, “Eğer bir taşı kaldırsam, altında altın veya gümüş bulacağımdan ümitlenirim” derdi. Kazandığı bu devasa serveti ise sürekli İslam orduları ve muhtaçlar için harcadı.
3. TEBÜK SEFERİ’NDEKİ İNFAK: Tebük Seferi hazırlıkları sırasında, Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem orduya yardım çağrısı yaptığında, evindeki devasa serveti bir defada bağışladı. Bu muazzam cömertliği karşısında Kutlu Nebi’nin hayır duasına mazhar oldu.
4. İMAMET ŞEREFİ: Tebük Seferi esnasında, bir sabah namazı vaktinde Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem gecikince, ashab-ı kiram namazı kıldırması için onu öne geçirdi. Efendimiz yetiştiğinde onun arkasında namaza durdu ve böylece bir peygamberin arkasında namaz kıldığı o ender sahabelerden olma şerefine erdi.
Ey kalplere cömertlik ihsan eden ve helal rızık kapılarını açan Allah’ım! Bizlere Abdurrahman bin Avf Radıyallahu Anh’ın helalinden kazanma azmini, Senin yolunda infak etme cömertliğini ve dünya malına esir olmayan o ihlaslı duruşunu lütfeyle.
Kalbimizi cimrilikten, hırstan ve dünya sevgisinden büsbütün temizlenmeye muvaffak kıl. Habibin Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem hürmetine dualarımızı kabul eyle. Amin.
Kalbimizi cimrilikten, hırstan ve dünya sevgisinden büsbütün temizlenmeye muvaffak kıl. Habibin Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem hürmetine dualarımızı kabul eyle. Amin.
Hayırlı Bereketli Sabahlar
Helal kazanç ve cömertlikle dolu bereketli bir gün niyetiyle…
KABUL MESAJI
Hazreti Âişe’nin (Radıyallahu Anhâ) onun emsalsiz infakı hakkındaki nakli:
“Abdurrahman bin Avf’ın yedi yüz deveden oluşan ticaret kervanı Medine’ye girdiğinde yer sarsılmıştı. O, tüm bu malları develeriyle ve üzerindeki yükleriyle birlikte sırf Allah’u Teala rızası için bağışladı.”
(Ahmet bin Hanbel, el-Müsned, VI, 115)
“Abdurrahman bin Avf’ın yedi yüz deveden oluşan ticaret kervanı Medine’ye girdiğinde yer sarsılmıştı. O, tüm bu malları develeriyle ve üzerindeki yükleriyle birlikte sırf Allah’u Teala rızası için bağışladı.”
(Ahmet bin Hanbel, el-Müsned, VI, 115)
