Günün Manevi Azığı
İslam’ın Öncüleri (Ebû Zer el-Gıfârî)
Bismillahirrahmânirrahîm.
Allahümme salli alâ seyyidina Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim.
Rahmân ve Rahîm olan Allah’u Teala’nın adıyla. Kimsenin cesaret edemediği bir dönemde Kâbe’de haykırarak Müslüman olduğunu ilan eden, yalnız yaşayan, yalnız ölen ve yalnız haşrolunacağı müjdelenen, ümmetin zühd ve gariplik timsali şanlı sahabi Ebû Zer el-Gıfârî Radıyallahu Anh’ın sarsılmaz doğruluğuyla uyanan bir sabaha Bismillah…
Günün Ayet-i Kerimesi
“…Altın ve gümüşü yığıp biriktiren ve onları Allah’u Teala yolunda harcamayanlar yok mu, işte onlara elem verici bir azabı müjdele!”
[Tevbe Suresi, 34. Ayet.]
[Tevbe Suresi, 34. Ayet.]
Günün Hadis-i Şerifi
Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem onun hakperestliğini şu sözlerle övmüştür:
“Şu gök kubbenin altında Ebû Zer’den daha doğru sözlü bir kimse bulunmamıştır.”
[Tirmizî, Menâkıb, 35.]
“Şu gök kubbenin altında Ebû Zer’den daha doğru sözlü bir kimse bulunmamıştır.”
[Tirmizî, Menâkıb, 35.]
Zühdün ve Hakikatin Sesi
Ebû Zer el-Gıfârî Radıyallahu Anh, dünyalık hiçbir meta ile bağı olmayan, lüks ve ihtişama karşı ömrü boyunca dimdik duran bir adalet abidesiydi. İman ettikten sonra mal biriktirmeyi ve lüks içinde yaşamayı müminlere hiç yakıştırmaz, her daim hakkı açıkça söylerdi.
O, kalbini dünya sevgisinden, mal mülk toplama sevdasından ve dünyevi hırslardan bütünüyle temizlenmiş bir ayna gibi saklardı. Menfaat dünyasına ve nefsin bitmek bilmeyen fani isteklerine karşı daima ruhun ve takvanın galibiyetini savunan büyük bir öncü oldu.
Ebû Zer el-Gıfârî’nin Kıssası
1. GIPAR ÇÖLÜNDEN GELEN NUR: Yol kesen ve yağmacılık yapan Gıfâr kabilesine mensuptu. Fakat daha İslam’ı duymadan önce bile putlardan nefret eder, kendi kendine tek bir Yaratıcıya ibadet ederdi. Mekke’de bir peygamberin çıktığını duyunca hemen yola çıktı.
2. KÂBE’DEKİ İLK HAYKIRIŞ: Günlerce gizlice Kâbe’de bekledikten sonra Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem ile buluşup iman etti. Efendimiz ona “Kabilene dön, emrimi bekle” buyurduğu halde, o coşkuyla Kâbe’ye gidip müşriklerin ortasında kelime-i şehadet haykırdı. Bayılana kadar dövülmesine rağmen bu izzetli duruşundan vazgeçmedi.
3. YALNIZ YÜRÜYEN BİR YİĞİT: Tebük Seferi’nde devesi zayıf kalıp geride kalınca, eşyalarını sırtına alarak kızgın çöl sıcağında yürüye yürüye İslam ordusuna yetişti. Uzaktan onun yaya olarak geldiğini gören Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem duygu dolu bir sesle, “Allah’u Teala Ebû Zer’e rahmet eylesin. O yalnız yürür, yalnız ölür ve yalnız haşrolunur” buyurdu.
4. REBEZE ÇÖLÜ VE VEFAT: Fetihlerle gelen zenginlik döneminde Müslümanların lüks hayata meyl etmesine karşı çıktı. Kendi isteğiyle Rebeze çölüne çekildi. Vefat ederken yanında hanımı ve kızından başka kimse yoktu. Onu saracak bir kefen bezi dahi bulunamamıştı; çölden geçen salih bir kervan tarafından defnedildi.
Ey bizleri doğruluktan ayırmayan ve zühd ehli eyleyen Allah’ım! Bizlere Ebû Zer el-Gıfârî Radıyallahu Anh’ın o eğilmeyen sarsılmaz doğruluğunu, kimsenin kınamasından korkmayan hakperestliğini ve dünya malına değer vermeyen engin zühdünü lütfeyle.
Kalbimizi maddiyata köle olmaktan ve dünya tamahından büsbütün temizlenmeye muvaffak kıl. Habibin Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem hürmetine dualarımızı kabul eyle. Amin.
Kalbimizi maddiyata köle olmaktan ve dünya tamahından büsbütün temizlenmeye muvaffak kıl. Habibin Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem hürmetine dualarımızı kabul eyle. Amin.
Hayırlı Bereketli Sabahlar
Doğruluk, dürüstlük ve dünyadan müstağni bir gün niyetiyle…
KABUL MESAJI
Ebû Zer el-Gıfârî Radıyallahu Anh’ın fani dünyaya karşı kulaklara küpe olan o muazzam sözü:
“Dostum Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem bana şu yedi şeyi emretti: Yoksulları sevmeyi ve onlara yakın olmayı, dünyalıkta benden aşağıda olanlara bakıp yukarıda olanlara bakmamayı, akrabalık bağını koparmamayı ve acı da olsa daima hakkı, doğruyu söylemeyi…”
(Taberânî, el-Mu’cemü’l-Kebîr, II, 155)
“Dostum Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem bana şu yedi şeyi emretti: Yoksulları sevmeyi ve onlara yakın olmayı, dünyalıkta benden aşağıda olanlara bakıp yukarıda olanlara bakmamayı, akrabalık bağını koparmamayı ve acı da olsa daima hakkı, doğruyu söylemeyi…”
(Taberânî, el-Mu’cemü’l-Kebîr, II, 155)
