Selmân-ı Fârisî Radıyallahu Anh, aslen İranlı zengin bir ailenin çocuğuydu. Hakikati bulmak için evini, servetini ve rahatını terk etti. Kiliseden kiliseye, rahipten rahibe geçerek yıllarca gerçeği aradı ve nihayetinde Medine’de son peygamberi buldu.

(Not): İnsan kalbi körü körüne taklitten ve atalarının yanlış inançlarından bütünüyle temizlenmeye yöneldiğinde; Allah’u Teala o kalbi hakikatin ta kendisine, hidayet nuruna ulaştırır.

1. ATEŞTEN KAÇIŞ: İsfahan’da ateşe tapan bir ailenin çocuğuydu. Ateşin sönmeye muhtaç fani bir şey olduğunu anlayınca, hakikati aramak üzere evden kaçtı ve Hıristiyan rahiplerin yanına sığındı.

2. DİYAR DİYAR YOLCULUK: Suriye, Musul, Nusaybin ve Ammuriye güzergahında salih rahiplere hizmet etti. Son rahip vefat ederken ona, gölgeleri uzayan son peygamberin Arap yarımadasında, iki lav kayalığı arasındaki hurmalık bir yere (Medine’ye) hicret edeceğini müjdeledi.

3. KÖLELİK VE KAVUŞMA: Arap tüccarlarla anlaşıp Medine’ye doğru yola çıktı ancak ihanete uğrayıp köle olarak satıldı. Yahudi bir sahibin elinde Yesrib’e (Medine’ye) getirildi. Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi ve sellem’in Kuba’ya geldiğini duyunca, rahibin kendisine söylediği peygamberlik alametlerini bizzat test edip görerek ağlayarak ayaklarına kapandı ve İslam’la şereflendi.

4. HENDEK FİKRİ: Köle olduğu için Bedir ve Uhud’a katılamadı. Müslümanların yardımıyla özgürlüğüne kavuştu. Hendek savaşında, Medine’nin etrafına hendek kazılması fikrini vererek İslam ordusunu büyük bir tehlikeden kurtardı.

5. VALİLİK VE ZÜHD: Yıllar sonra Medâin’e vali olduğunda bile maaşını fakirlere dağıttı, hurma yaprağından sepet örerek kendi el emeğiyle geçindi. Zühd ve tevazusundan asla taviz vermedi.