İnsanoğlunun en büyük gafleti, hayatta elde ettiği başarıları, zenginliği ve nimetleri kendi aklından ve gücünden bilip kibirlenmesi; başına bir musibet, bir darlık geldiğinde ise faturayı hemen kadere, zamana veya başka insanlara keserek şikayet etmesidir. Oysa Kur’an-ı Kerim’in şaşmaz ölçüsüne göre; bize ulaşan her zerre iyilik ve muvaffakiyet, mutlak surette Allah’u Teala’nın pür lütfu ve ikramıdır. Yaşadığımız sıkıntılar ve belalar ise, kendi ellerimizle işlediğimiz günahların, nankörlüklerin ve eksikliklerin manevi birer yansımasıdır. Kâmil bir mümin, kibri bir kenara bırakıp, nefsini hesaba çeken ve kalbini başkalarını suçlama kirinden manen temizleyerek “Ya Rabbi, nimet Senin, kusur benim” deme erdemine (hakiki yüzleşmeye) eren kimsedir.